Αξιολογήσεις

Στον παθολόγο, που επισκέφθηκα πρόσφατα, πλήρωσα 10 ευρώ για την εξέταση και τη συνταγογράφηση φαρμάκων. Λίγα μέτρα παραπέρα, ο κουρέας μου επιμένει ακόμη να κοστολογεί το κούρεμα στα 12 ευρώ και ο γείτονάς μου κομμωτής απαιτεί 15 ευρώ, προσφέροντας έκπτωση 30% μόνον στα κουρέματα της Δευτέρας. Σίγουρα υπάρχουν μεγάλες διακυμάνσεις στο κόστος των ιατρικών επισκέψεων, όμως τα 10 ευρώ έχουν γίνει πλέον κανόνας στις επισκέψεις που περιορίζονται κυρίως στη συνταγογράφηση. Με τα δεδομένα λοιπόν αυτά, το ένα τέταρτο της ώρας, που διαρκεί συνήθως η ιατρική επίσκεψη, κοστίζει λιγότερο από το αντίστοιχο τέταρτο που χρειάζεται ο κουρέας για να περιποιηθεί τα μαλλιά μου. Γιατί αυτό; Γιατί τόσο αξιολογεί ο τελευταίος τη δεξιότητά του στην τέχνη του, αδιαφορώντας για τη μείωση της πελατείας του και το κατρακύλισμα των μισθών, και τόσο χαμηλά αναγκάζεται να περιορίσει τις απαιτήσεις του ο γιατρός, ο οποίος βλέπει στον προθάλαμο του ιατρείου του όλο και λιγότερους ασφαλισμένους να τον περιμένουν.

Στα δύο παραδείγματα, εκείνος που καθορίζει τιμές ή κόβει ταρίφες είναι ο επαγγελματίας, ο οποίος, ανάλογα με το πόσο ο ίδιος αξιολογεί τον εαυτό του ή ανάλογα με την εικόνα που ο ίδιος έχει για τον εαυτό του και την τέχνη του, καθορίζει και το χρηματικό αντίκρυσμα του χρόνου εργασίας του. Στην πραγματικότητα όμως, και στις δύο περιπτώσεις, εκείνος που αξιολογεί είναι ο πελάτης, ο οποίος συγκρίνοντας τέχνη και τιμή καθορίζει εντέλει τόσο το παρόν όσο και το μέλλον του κάθε επαγγελματία.

Στον χώρο του Δημοσίου η αξιολόγηση του προσωπικού και του παραγόμενου έργου κινείται με αβέβαια βήματα, μπροστά στον όγκο των αντιδράσεων που αναφέρονται συνήθως στον τρόπο καθορισμού των κριτηρίων και στην αντικειμενικότητά τους, στη συγκρότηση των επιτροπών, στην επιλογή των αξιολογητών, στους σκοπούς ή στις προθέσεις των κρατούντων για τη χρήση ή την αξιοποίηση των αποτελεσμάτων ή τη σύνδεσή τους με τον μισθό και τη βαθμολογική εξέλιξη των αξιολογουμένων.

Μπορεί τα πράγματα να έχουν έτσι, όμως η αντίδραση θα μπορούσε να ειδωθεί και από μια άλλη σκοπιά, εκείνη, για παράδειγμα, του κουρέα στα παραπάνω παραδείγματα. Από την οπτική αυτή, οι λόγοι αντίδρασης σχετίζονται με την άλλη εκτίμηση που έχει ο υπάλληλος για τον εαυτό του και τη βεβαιότητα ότι η όποια αξιολόγηση δεν μπορεί να αποτυπώσει πραγματικά την προσφορά του στην υπηρεσία όπου εργάζεται, τα προσόντα και την αξία του, στοιχεία τα οποία μόνον ο ίδιος μπορεί να αξιολογήσει. Όλα μοιάζουν με τον κουρέα και το κουρείο του, με τη διαφορά ότι στο Δημόσιο δεν υπάρχει ο «πελάτης» για να δώσει τη λύση, υπάρχει μόνον ο συναλλασσόμενος πολίτης.

Μάλλον υπερβάλλω, ή μήπως όχι;

One thought on “Αξιολογήσεις

  1. Καταλαβαίνω τι λες Σπύρο και υπάρχει μία συμμετρικότητα όπου προβάλλουν και οι αντιθέσεις. Βλέπεις όμως ότι τα πράγματα αποκτούν νόημα τότε που απομακρύνονται από τις γενικεύσεις και γίνονται συγκεκριμένα μεγέθη με «ονοματεπώνυμο». Πιστεύω πολύ στα «δακτυλικά αποτυπώματα». Ο γιατρός σου έχει ονοματεπώνυμο, και εννοώ έχει διαγράψει το στίγμα του ως προς την Ποιότητα αυτού που προσφέρει και γιαυτό τον επιλέγει ο πελάτης απο όλους τους διπλανούς γιατρούς, όπως και τους διπλανούς κουρείς. Δίπλα από τον έναν άσημο δημόσιο υπάλληλο υπάρχει και ο αριβίστας και ο ευκαιριακός που ενοχλεί ΑΦΆΝΤΑΣΤΑ τον είλωτα-δημόσιο υπάλληλο, αυτόν που χτυπιέται απίστευτα γιατί απλά είναι εργατικός και απαιτεί ολοένα και πιο πολλά ο ίδιος από τον εαυτό του. Και αυτός ο τελευταίος δεν είναι είδος υπό εξαφάνισιν, αλλά δεν αναφέρεται καν. Ο δημόσιος υπάλληλος έτσι γενικά έχει κατασυκοφαντηθεί και διασυρθεί επειδή ξεχωρίζουν τα κακέκτυπα σε κάθε δουλειά κι αυτά πουλάνε (ο επίορκος υπάλληλος ή και η περίφημη τυρόπιτα του δημοσίου υπαλλήλου..δεν έχει χρήματα να την πάρει τώρα-στο λέω εντίμως..). Προσωπικά-επειδή όλα τα θέματα έχουν πάντα να κάνουν με τα πρόσωπα Σπύρο μου- θα ήθελα πολύ να έρθουν μια μέρα- μια οποιαδήποτε μέρα και να αντέξουν να καθίσουν να με δουν οι αξιολογητές το πόσο και το πως δουλεύω, και τότε θ αναγκαστούν να δουν ότι θα πρέπει να πάρω δύο ή και τρεις μισθούς έστω και μικρούς, καθώς θα αναγκαστούν να δουν ότι δουλεύω για τρεις υπαλλήλους ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ! κι όχι για έναν. Ακριβολογώ και ΔΕΝ υπερβάλλω. Μαζί μ εμένα υπάρχουν εδώ γύρω και σε όλη την ακτίνα ΠΟΛΛΟΙ που είναι όπως εγώ και στηρίζουν με Ψυχή τον άνθρωπο απ όποιο μετερίζι βρέθηκαν. Κι αλήθεια, το λέω σ εσένα γιατί το Ήθος σου το ξέρω όπως και την Ποιότητα σου ως Ανθρώπου και ως Επιστήμονα: Όλο τούτο δεν πληρώνεται! Το κάνεις όπου κι αν είσαι, είτε κουρέας, είτε γιατρός, είτε ενας φτωχός και άσημος κοινωνικός λειτουργός που κάνει «λάντζα» και βουτάει καθημερινά μέσα στον ανθρώπινο Πόνο χωρίς μέσα, μ ότι έχει στην Ψυχή. Μη τα πάρεις αυτά ως παράπονο. Πάρτο ως ..εκφόρτιση.. Κι αυτό γιατί προβάλλονται πάντα τα κακέκτυπα, κι ένοιωσα την ανάγκη να πω και πως αισθάνεται ο άνθρωπος μ ονοματεπώνυμο. Σ ευχαριστώ και σε θαυμάζω πάντα. Διαβάζω κι όταν δεν σχολιάζω.

Τα σχόλια είναι κλειστά.