Στον απόηχο του 10ου Πανιονίου Συνεδρίου

Ένας αιώνας Πανιονίων Συνεδρίων έκλεισε, με δέκα συνέδρια από το 1914 έως το 2014, τα οποία, με την ευρύτητα της θεματικής τους και τη δυνατότητα ελεύθερης συμμετοχής σε όλους τους ασχολούμενους με τον επτανησιακό χώρο επιστήμονες, νέους και καταξιωμένους, έδωσαν ώθηση στις επτανησιακές σπουδές και άνοιξαν νέους ορίζοντες στην έρευνα. Εξαίρεση αποτελούν τα συνέδρια της Λευκάδας και των Παξών, στα οποία οι διοργανωτές επέλεξαν το μοντέλο των κλειστών θεματικών συνεδρίων, κυρίως με τη μέθοδο των προσκλήσεων και τον καθορισμό της θεματικής των εισηγήσεων.

To 10o Πανιόνιο Συνέδριο, το οποίο πραγματοποιήθηκε από τις 30 Απριλίου έως και τις 4 Μαΐου 2014, ανήκει πια στην Ιστορία. Σε μια περίοδο εξαιρετικά δύσκολη, μια περίοδο κρίσης, το εγχείρημα πέτυχε. Το 10ο Πανιόνιο Συνέδριο χαρακτηρίστηκε από τη μεγάλη συμμετοχή και την ευρύτητα της θεματικής του. Καταξιωμένοι επιστήμονες, ειδικοί στον τομέα τους, αλλά και νέοι επιστήμονες ανακοίνωσαν τα αποτελέσματα των ερευνών τους ή προσδιόρισαν τους τομείς στους οποίους στρέφονται τα ερευνητικά τους ενδιαφέροντα. Στο συνέδριο καταγράφτηκαν επίσης ηχηρές απουσίες, οι οποίες όμως σε καμιά περίπτωση δεν μειώνουν την επιτυχία της οργάνωσης.

Η σκυτάλη δόθηκε στην Κεφαλονιά, για τη διοργάνωση του 11ου Πανιονίου Συνεδρίου. Ευχόμαστε κάθε επιτυχία στην προσπάθεια. Ευελπιστούμε ότι και στο συνέδριο αυτό θα διατηρηθεί η καλή πρακτική των ανοιχτών συνεδρίων και όχι εκείνη των κλειστών, θεματικών και εν τέλει ελεγχόμενων, που αντανακλούν μόνον τις αντιλήψεις, τα προτάγματα και τα ενδιαφέροντα των εμπνευστών τους. Τα Πανιόνια Συνέδρια δεν έχουν και δεν μπορούν να έχουν συγκεκριμένη θεματική, αναφέρονται γεωγραφικά σε όλον τον επτανησιακό χώρο και καλύπτουν κάθε τομέα του επιστητού, κάθε τι που αφορά τον συγκεκριμένο χώρο. Τα Πανιόνια Συνέδρια πρέπει να παραμείνουν ανοιχτά. Μόνον με τον τρόπο αυτό μπορεί να δοθεί η δυνατότητα στους νέους επιστήμονες να αρθρώσουν λόγο και να ανανεώσουν τις θεματικές και τους τομείς έρευνας με τη φρεσκάδα τους. Τα Πανιόνια Συνέδρια θα πρέπει να παραμείνουν ανοιχτά, ως χώροι συνάντησης του παλιού με το καινούργιο. Όσο για την ποιότητα και το επιστημονικό επίπεδο, αυτό φαίνεται με το πέρασμα του χρόνου. Ας μην ξεχνάμε ότι όλοι και όλα κρίνονται όταν έλθει η ώρα τους, ό,τι αξίζει δεν χάνεται και το άχρηστο ήδη βρίσκεται εκεί που του ανήκει.